Από τη “Θεογονία” μαθαίνουμε πως ο Άτλας τιμωρήθηκε σκληρά από το Δία είτε γιατί πολέμησε μαζί με τους Τιτάνες (εναντίον τω θεών) στην Τιτανομαχία, είτε γιατί ήταν μαζί με τους Τιτάνες που κατασπάραξαν τον Διόνυσο είτε γιατί αυτός και τα αδέλφια του περιφρονούσαν γενικά τον Δία και δεν ήθελαν να τον παραδεχθούν σαν αρχηγό.
Όταν οι Ολύμπιοι θεοί νίκησαν τους αντιπάλους τους (Τιτάνες) ο Δίας εξόρισε τον Άτλαντα στα Δυτικά της Γης, εκεί που οι Εσπερίδες φυλάνε τα χρυσά μήλα δηλ. στα πέρατα της γης, μπροστά στο σπίτι της Νύχτας ή στα σύνορα του Χάους εκεί που βρίσκονται οι ρίζες και της Γης και του Πόντου (εννοεί τον ωκεανό) και του Ουρανού και του Τάρταρου. Σ’ αυτό το κόσμο ο Άτλας ήταν επιφορτισμένος με το βαρύ έργο να κρατά στους ώμους του, αιώνια, τον Ουρανό πάνω από τη γη ή τον ουρανό και τη γη μαζί, ή την κολόνα που πατά ο ουρανός και η γη, ή τον άξονα του κόσμου.
Από τη θέση αυτή ο Άτλαντας ήξερε, όπως έλεγαν όλο το βάθος της θάλασσας και όλα τα μυστικά του ουρανού και πρώτος είχε καταλάβει πως ο κόσμος ολόκληρος ήταν μια μεγάλη σφαίρα.
Αλλά και οι τρεις αδελφοί του Ατλαντα τιμωρήθηκαν από το Δία, μετά τη νίκη των “θεών” στη τιτανομαχία. Ο Δίας κατακεράυνωσε τον Μενοίτιο και τον Επιμηθέα και τους ξαπόστειλε στο Έρεβος, ενώ τον Προμηθέα τον έβαλε στην Ανατολή καρφώνοντας τον πάνω στην υψηλότερη κορυφή του Καύκασου. Εκεί ο Ήφαιστος τον έδεσε σε ένα βράχο με δεσμά άθραυστα. Ένας αετός που τον έστειλε ο Δίας, πήγαινε κάθε μέρα και έτρωγε το ήπαρ του Προμηθέως το οποίο κατά την επόμενη νύχτα ανεγενάτο, επειδή ο Προμηθέας ήταν Τιτάνας αθάνατος. Ύστερα από τριάντα χρόνια έτυχε να περάσει από τα μέρη του Καύκασου ο Ηρακλής ο οποίος με το τόξο του σκότωσε τον αετό και απελευθέρωσε τα δεσμά του Προμηθέα. Όλα αυτά γίνονται βεβαίως με τη συγκατάθεση του Διος, που συνεφιλιώθη με τον Τιτάνα Προμηθέα. Μάλιστα ο Ζευς τον δέχεται στον Όλυμπο.
